Dünyalık Aşk Gölgedir Kalpte

Güneşin yakışını bedenimde hissettim

Başım döndü yeniden hoş bir mayıs sabahı

Yine başım önümde yine sana hasretim

Kalbimi telkin ettim, bulamadım felahı…

Goncaya düşmüş çiçek, toprakta yapayalnız

Etrafında çimenler bakıyor arsız, arsız

Yel sallıyor inatla, bırakıyor kanatsız

Geçer yanından canlar, yine selam sabahsız!

Son kez gördüğümde dost, elde baston gidiyor

Uzaklaştıkça kaybolup siluet, umut bitiyor

O çiçekle ölünmüyor, hayat devam ediyor

Gözümde yaşlar, dilde tekerlemeler, ahlar!

Bir sabah hezeyanı işte mecnunun hali

Canı yanıyor ne çok, kırıldı umut dalı

Bir tarafı yeşilden köşe, diğeri çalı

Halini gören olursa, çeker dururlar vahlar...

O çiçekte goncayım, yine yalnızım sensiz

Bakmadın hiç rengime, desenli mi desensiz

Mezarıma koymuşlar, sanki yatmış kefensiz

Şu dünyada aşk haram, yap yapabilirsen izah!

Saffet Kuramaz