Sevenlerdenim Sadece

Kafka’nın yalnızlığını sırtlandım…

Kebir defterinde tek hane olsam keşke

Demelerin bedelini öğütüyorum bu gece.

Aklın duraklarında kayıtsızlığı Tanrı’nın;

Zan altındayım epeydir;

Kundera’dan çıktığım yola devam ederken

Kör vaktinde aşkın

Közlendiğim rahminde kayıp sancakların,

Kayıp kıtaların unutkan ahalisine nazire eden

Bir lehçede soluklanıyorum

Gün ve gün eksilirken akıl yaşım,

Büyüttüğüm yangınların mealinde

Yaşı geçkin hangi şiirde

Kundakladığım

Bir de kundaklandığım rahminde şeytanın balyalarının.

Ah’lara sığındığım nazarında yakamoz sıfatların;

Korlara düşüp düşüp de yolum,

Yoldan çıkmışlığın tadındayım epeydir.

Sıfatları öbek öbek yakma istemim

Hayli tutarsız bir imge kadar

Çoğalmayı arz ediyorum.

Ant içtiğim şu melun şiirde,

Kopup geldiğim gönül bahçemde

Büyütüyorum şiir isimli çocuklarımı öperken

Usulca imgelerinden

Adımı dahi kondurmuyorum şiirin sol alt köşesine:

Biri sol mu dedi, diyenlere sinsizce

Gizimi körükleyenlerin;

Suretinde aşkın,

Sarkacında yalnızlığın

Boykot ediyorum yalanlarını kâinatın,

Düşüyorum peşine bilip bilmeden.

Kimine göre ihanet

Kimine göre esaret şu garip yalnızlığım

Kim dediyse Eyvallah,

Kim kara çaldıysa haneme eyvallah,

Kim sitem ettiyse yüreğime

Ve bedduam sadece ve sadece:

Keşke sevebilsen sen de asilce.

Hey, sen bonkör yıllarım;

Hey, sen mağara adamlarından miras köhne zanların

Kefaretini kim ödeyecekse… ya da…

Boş ver gitsin be yürek:

Kim severse Eyvallah,

Kim yanarsa şu meczup şiir gibi,

Körelmeden düşlerim,

Yarına çıkar mı acep şu son şiirim,

Demek bile rahmeti Tanrı’nın:

Sevenlerdenim sadece

Hele ki Hak nezdinde bir kum zerresinden ibaret

Yalnızlığıma kılıf geçiren hangi ölümlü şiir ise.