Sevip Sevip Düşmüşse Başın Önüne...

Kıdemli şarkılar almakta günün yorgunluğunu,

Peşrevi yitik üstelik

Ve görkemli alabildiğine

Bir de hoyrat bir nakarat

Buharı üzerinde hangi sevda ise

Nidaları burkan yüreğini kayıp şehirlerin

Saklı ruhunda,

Asılsız olsa da

Metazori bir gölgeyi milat eyleyip

Dünün rahlesinde kovuşturduğumuz nice sure.

Adı, olsa olsa dünsüz;

Yüreği varsın atsın çaresiz;

Kıt kanaat mutluluklar en aykırı sureti bile

Getirirken tuşa;

Sıra dışı sevdaların naşında gizli

En hoyrat imge:

Sismik belki de semantik;

En cibilliyetsiz duygu olsa

Nefretin bağnaz yankılarına sığınan

Sıra dışı ne çok bağnaz rötuş:

Koymuşçasına ellerimle

Bulduğuma kani olduğum mu yoksa

Verdiğim en peşin hüküm?

En aykırı ayraç,

Damıtılan benliğin kanayan yaralarına merhem,

Sevip sevip düşmüşse başın önüne

Kıyamet habercisi.

Zaman aralıklı o meal,

Yitimlerin yenikliğinde müşkül bir beyan;

Adlandıramadıklarıma biçtiğim kisve,

Kelimeler bile almazken selamımı

Bir de yanık bir kelam;

İsli yüzlerin pusu;

Soğuk bedenlerin kefareti;

Yarım hikâyelerin doğmamış kahramanları

Yine yankılı; yine buğulu

Alabildiğine sancılı ölümün zikri.

Söz birliği etmekten öte

İttifakı aksinde uçuşan kırpık yıldız misali

Şair ölçerken enine boyuna

Biçmekle iştigal hangi suare ise

Dokunaklı bir tebessümden gayri

Dokunmadığı yalan hangi dize ise

Üstü örtülü kopuk bir kinaye.