Yalaka!

Vücudu kendinin ruhu tutsaksa

At gözlüğü takıp koşar yalaka!

Şerre maharetli, hayra aksaksa

Eştiği kuyuya düşer yalaka!.

Kalıbında insan şekli var ama

Haysiyet, şahsiyet onda arama

Her fırsat buldukça koşar harama

Haram yiyip içer şişer yalaka!

Adalet insafı sanki duymadı

Kitapta okumuş ama uymadı

Aslanın ardında döndü doymadı

Yoluna kendini döşer yalaka!

Aklı fikri ruhu, satılmış kişi

Yağcı kervanına katılmış kişi

İşi biter bitmez atılmış kişi

Çukurda yerini eşer yalaka!

Koskoca ömrünü geçirir boşa

Kimine beyim der kimine paşa

Kullara kul olan basit bir maşa

Ateşler içinde pişer yalaka!

Mikdadi bu rolü şahsına biçer

Kula kul olmayı kendisi seçer

Uyandığı vakit iş işten geçer

Dünyada ot gibi yaşar yalaka!

…..Ebedi olarak şaşar yalaka!

Şair Mikdat Bal