Ölü Kelebeklerim

Gökler yalan söyler mi?

İçimin ibriğinde,

Kelamın da derdi bin bir imde,

Şimdi satılmışlığın tarhına eksem,

İçimin eksenlerinde aşklar büyütsem:

Her biri elzem bazen de

Münafık baykuşların selama durduğu

Kayıplarımın hüsrana büründüğü,

Patavatsız söylemler dizsem ardı ardına…

Kanatlarımda büyüttüğüm ölü kelebeklerim

Gelse de dile…

Diyemediklerimin aksanında billur bir gül’e dönüşsem,

Sehven akıttığım yaşlarla yıkadığım

Yapraklarımı koparsam teker teker…

Büyütmeye ne gerek?

Büyürken hazanın ara katında,

Soluklandığım bir haziran güftesine

Bansam içimi için için,

Çatık kaşlarım nedendir?

Sorsan keşke niçin.

Yine demli, yine nemli,

Maharetse yaşamak,

Seyri seferindeyim,

Yorgun mabedimin.

Kayıtlara şerh düşsem her saat başı,

Ayıklasam taşlarını batan derine,

Makberin güllerinde solsam ben de,

Mahşeri yaşamak da neymiş

Bir ben bilirim

Bir de tokuşturduğum onca delice serzenişim

Yine biri bin para,

Ayyuka çıkan kara defterde kim bilir kopardığım

Kaçıncı sayfa?