Yüreği Donuk İnsanlar Şehri

ruhum yine titredi bu akşam
çocukların masum gülücüklerinde
tebessüm gelincik çiçeği
mor halkalar açtı yanağımda

kestaneler patlarken sobada
rüzgar mazlumu yalamakta
sıcak hikayeler anlatılırken tandırda
ben üşüyorum sokak çocuğuyla

hani rahmettir biliyorum amma
yağmazsa kuraklık çöker yurduma
susuz kalır da dudaklarımız çatlar
krizler kollarıyla bizi boğar

yüreğinin rahmet pınarları kurumuş
bir çok canlı kol gezer sokakta
gözler ışıldar bir sermaye daha bulunmuş
soğuk insan bedenine yol bulmuş

nasıl seveyim seni ey kış söyle!
beyazını nasıl sarayım bağrıma
yüreği donuk insanlar şehrinde
sana nasıl medhiye yazayım.