Kalmadı Artık

Bitti bende hevesler, tekleyince nefesler

Söyleyip coşmuyorum sözüm kalmadı artık

Dünya gafil insanı işte böyle kafesler

Peşinden koşmuyorum gözüm kalmadı artık

Şükür aklım başımda ne şaşkın ne kıyağım

Dermanım asgaride tutmaz elim ayağım

Döşümü dövüyorum kendimedir dayağım

Sonuca şaşmıyorum sızım kalmadı artık

Dünyanın varlığına vermedim fazla değer

Elde edebilirdim önem verseydim eğer

Elden kaçan fırsatlar nasip değilmiş meğer

Kaynayıp pişmiyorum közüm kalmadı artık

Her ne kadar kadimse biriyle tanışmamız

Şimdi birbirimize başkadır yanaşmamız!

Geyik muhabbetine dönüşür konuşmamız

Yaramı deşmiyorum bezim kalmadı artık!

Çok iyi geçinirim benimle oturanla

Samimiyet kurarım ahvalimi soranla

Daha çok sabırlıyım eskisine oranla

Kabarıp taşmıyorum hızım kalmadı artık

Geldim ömrün kıyına Azrail itsin artık

Hayatım bir rüyaymış, uyandım bitsin artık

Emeller suya düşmüş, boş verdim gitsin artık

Ardına düşmüyorum lüzum kalmadı artık

Der Mikdadi bir ara dertlerim pek yamandı

Zamanla geçer dedim geçen yalnız zamandı

Öyle teselli buldum sadece bir gümandı

Haddimi aşmıyorum kozum kalmadı artık!

Şair Mikdat Bal