Emanet Aşk Bu

Aşk baş belası yandıkça çınar ormanı

Toprağında çöl, mecnun eder hal fermanı!

Kimisi dağa sığınmış kimisi çöle

Dilden kalbine indikçe şer öle öle… 

Kahve bahane oysa, muhabbet şahane

Yanmayı göze alanı yapmış efsane!

Yunus, Mevlana olmuş çınarı yaşlanmış

Taklit ettikçe iman, meyvesi kurtlanmış…

Dünya beyhude, aşk ağıt olur bohçalanır

Niyet emanet olur kabir kopçalanır!

Sevgim çınara, çınarsa toprağa dokunur

Dokunmaktır aşk yandıkça sevdası okunur…

Dönerim sağa doğru şakağımda terim

Çınar kökünü beslerim ebedi yerim!

O sevda olur nur tufanı yol ilahi

Beka alemi aşk dilinde kula kafi…

Saffet Kuramaz