Adına Layık Adam

Ömer Abdülaziz'in hilafet zamanında

Bizans’la ordusunun bir savaşı anında

Yirmi mücahit asker esir düştü kafire

Ondan sonra ne oldu şerh edeyim sizlere

Kayser görmek istemiş Müminleri yakından

Nasıl Müminler gelir dev ordunun hakkından

Hayalinde dev gibi insanlar sanıyordu

Ok geçmez kılıç kesmez öyle inanıyordu

Esirler getirildi ona haber verdiler

Hepsi elleri bağlı huzuruna girdiler

Taaccüp eden kayser şaşırır bu olaya

Rütbeli paşasını hemen alır alaya

Hayır bunlar olamaz hepsi zayıf ve cılız

Ayrıca komutanı küçümser galiz, galiz

Bunlar mıdır İran’ı Turanı yakıp yıkan

Bunlar mı her savaşta her sefer galip çıkan?

İşte karşısındalar hepsi kadere razı

Elleri bağlı durur o yirmi şanlı gazi

Kalpleri iman dolu ne hüzün var ne keder

Aynı ağızdan derler hepsi Allahu-ekber

Bir gaziyi dikerler karşısına kayserin

Kayser suale başlar der ki adın ne senin

-Adım Abdullah benim buyur ne soracaksın

Biliyorum sen benim başımı vuracaksın

-Kayser der dininden dön seni vali atarım

Kendime vezir edip çıvarımda tutarım

İstediğin mal olsun, para olsun kız olsun

Şu an ki eleminin yerini sefa bulsun!

Aksine kestiririm kafanı o ensenden

Akıllı cevabını bekliyorum ben senden

Abdullah cevap verdi bakarak suratına

Dedi dinimden dönmem bu dünya hayatına

Bizlere ölüm yoktur Mümin olarak ölsek

Bin ölüme razıyız dünyaya bin kez gelsek

Kuranımız diyor ki şehitler asla ölmez

Müminler böyle bilir gayrisi bunu bilmez

Dinim mukabilinde bana vereceklerin

Hepsi de geçicidir boşadır emeklerin

Allah bana ebedi cenneti ihsan eder

Orada ne korku var ne hüzün var ne keder

İstemem sizin olsun vereceklerin boştur

Rabbimin ihsanları daha çok daha hoştur

Allah bana huriler çok nimetler verecek

Onun yolunda ölen cennetine girecek

Tarih sayfalarından acıklı bir hikaye

Maksadım  şiir idi yoktu başka bir gaye!

Şair Mikdat Bal