Memleketimin Yetimi

Köy evinde anası ekmeğini yedirirken,hakikatler karşısında benzi sararmış                                                           Anası ürkek,sanki tüm teaddiler korkularını yıkamış karanlıklarla                                                                     Anası acılarıyla yönünü bulan bir usturlab gibi harp etmiş engellerle                                                                 Çocuk bakmış saate,saatin yanında hulyasındaki yemyeşil ağaçlar                                                                       Çocuk bakmış kırık aynasına,aynalar bir canavar,insanı derinlere atarlar                                                                 Çocuk uyumuş şimdi dağınık yatağında dışarıda tiz gürültüler                                                                               Doksanların sonuna geldik  niye fakirlik bizim yakamızda gezer?                                                                       Diye konuşur köylüler,taşlık mahallelerin başıboş köşesinde                                                                               Bakkal mal depolamış,bitmek tükenmek bilmiyor ekonomik krizler                                                                   Erkekler babalarının yanında çalışır,kızlar arar varlıklı kocalar                                                                           Acısı dinmedi Madımak'ın nerede Bir Eflatun Ölümlü şairler?                                                                         Şehirlerde fail-i meçhul cinayetler,kamuoyunda dönen bedbin kinayeler                                                                    Memleketimin yetimi uyuyor sessizce,uyusun da  acıları görmesin....