Varlıktan Yokluğa

VARLIKTAN YOKLUĞA

Karanlığın en kalabalık olduğu zamanlar

Uyandırır sessizliğin gürültüsü

Yalnızlığın uçurumlarında

Esfeli sâfilîn azabı yaşatır

Hasretinin dayanılmaz acısı

Zamanın yokluğunda durmuş saatlerin

Yelkovanı sonsuzluğu gösterir

Akrebi sensizliği zehriyle öldürür

Emaneti yüklenmekten korkmuş

Arzdan, dağlardan, göklerden

Mekânsızlığa yol açılır

Ayaksız sonsuzluğa yürürüm

Kendimden geçip kalbimin zikriyle

Ayın güneşten mahrum yüzünü görürüm

Gökyüzü, ah o muhteşem gökyüzü

Bütün ihtişamıyla durur önümde

Süslenmiş yıldız yıldız kandillerle

Yol ince

Yolcu kıymetli

Yolculuk kutsal

Semalarda sema ederim döne döne

Yedi kat göklerden geçerim yedi kere

Gözlerim kapalı gönlüm açık

Haydan Hu’ya doğumdan ölüme varış

Varlıktan yokluğa

Kalp çırpınırken hayatın ellerinde

Gözümden yaşlar süzülür

Dilimde Lebbeyk sözleri

Gönlümde kendimle barış

Sonrası mı?

Hiç!

18-11-2014

Şair, Burhan AKSU