Dölüm Yöresel Şiir

DÖLÜM  ( Yöresel Şiir)

Etme dölüm etme, etme bu gadar,

Ani bubi eza yapılmaz dölüm!

Ahrette ceza var, mezar ise dar

Bu gadar yanışa sapılmaz dölüm!

Ne doru iş dutin, ne de çalışin;

Yanış adamlanan gezip dolaşin;

Yalana dolana çabuk alişin;

Paraya da böyle tapılmaz dölüm!

Sen eve gelminci yolun bakila,

Alip sızlip her gün yürek yakila,

Gendün gelmen için dua okila

Böle fırsat geri depilmez dölüm

Böyün sözü sana gelse de name

Sen helal çömlene haram süt sama

Bubanın onurlu başını eyme

Aklı olan sele kapılmaz dölüm

Coşari der şöle etrafın bakın

Evinden uzaksın ellere yakın

Bubandan beddua alma da sakın

O elden başka el öpülmez dölüm

İbrahim COŞAR

Döl: Çocuk

Ani-bubi : Anaya-babaya

Gadar: Kadar

Yanış: Yanlış

Doru : Doğru

Dutin: tutuyorsun

Gelminci: Gelmeyince

Bakila : Bakıyorlar

Alip Sızlip: Ağlayıp sızlayıp

Yakila : Yakıyorlar

Gendün : Kendine

Okila : Okuyorlar

Depilmez : Tepilmez

Name : Nağme

Çömlene: Çömleğine

Sama : Sağma

Eyme : Eğme

Böyük: Büyük

Şöle : Şöyle

Bubandan : babandan