Sustukça Büyüyor Acılarım

             * SUSTUKÇA BÜYÜYOR ACILARIM *

               Sen Toros'ların gizli fırtınası
               Üşümelerime sinsi sinsi gülüyorsun
               Vahşi ormanlarına inerken yalnızlığım
               Karanlığın mehtapla seviştiğini gördüm
               Birazdan güne merhaba diyeceksin
               Yeniden ceylanlarla, kuşlarla konuşacaksın
               Çamların gölgesinde bahardan kalma,
               Menekşelerin var hâlâ
               Eteklerinde bıraktığın şehvet 
               Zemherilere karışmış hazan yaklaştıkça.

               Bir kadını seversin
               Uçurum...koca uçuruma düşersin
               Kör kuyuların yasağında alevlenir düşlerin
               Kokusu bilinmeyen  bir dost elini beklersin
               Gülüşleriyle Mecnun'u Leyla'sına
               Çölleştiren sımsıcak... tenini,
               Göğsünde dolaşan bahar kokulu, meltem 
               Rüzgârlarını.

               Kanar yaran, öldüm dersin
               Bir ter uyanır avuçlarında
               Hayallerine yıkılırsın

                Sustukça büyüyor acıların
               Büyüdükçe üşürsün
               Çığlığın kanar, kanadıkça
               Ben kimim, ben kimim...? diye haykırırsın.

                Nuri Dağdelen