Kalbini Deşmeyen Yaşar Kerbela

Ney’e üfleyip de herkes çalamaz

Kalpte aşk olmazsa yolda alamaz

Hidayet umulur aşksız kalamaz

Secdeye kapandı ağladıkça göz

Pişmanlık duydukça, teslim oldu söz!

El öptüğünde kul olduğu insan

Vereceğim derdi istesen cihan

Kusur etse, ondan dilerdi aman!

Secdeye kapandı dağladıkça göz!

Pişmanlık duydukça, teslim oldu söz!

Fırtına çıkmıştı, gemide dehşet

Dalga korku salar, artıkça şiddet!

Puta dua etse, tek fayda etmez 

Kurtarsın istedi teni emanet…

Düştü yere her şey, o an farketmez

Taptığı kırıldı, kendine yetmez!

Cahil gördü o gün nedir acziyet

Kula bırakmamış Rabbim keyfiyet…

İçinde kopmuştu asıl fırtına

Günahla sıvanmış, yıkıldı bina!

Yıkandı zemzemle, sanki bir bebe

Yeni gelin gibi yaktılar kına!

“Tövbe ediyorum Allah’ım, tövbe!”

“Attım şer yükünü, Allah’ım tövbe!”

Secdeye kapandı çağladıkça göz

Pişmanlık duydukça, teslim oldu söz!

Kalbini deşmeyen yaşar Kerbela

Görürsün de, belâ üstüne belâ!

Dönüş yok dünyaya, derken elveda…

Secdeye kapandı, bağladıkça göz

Pişmanlık duydukça, teslim oldu söz!

Ney’e üfleyip de herkes çalamaz

Kalpte aşk olmazsa yolda alamaz

Hidayet umulur aşksız kalamaz…

Secdeye kapandı ağladıkça göz

Pişmanlık duydukça, teslim oldu söz!

Saffet Kuramaz