Kara Toprak

Herkesin etrafında dönüyor dünya

Ayıya dayı demek marifet olmuş!

Söylenir olmuş yalan, gördükçe rüya

Eğlence, gırgır, yaşam şatafat olmuş!

Ana, baba, komşu, kul hakkı, nafile

Ne yaşar ne de çeker tek bir selfie

Üstelik görmüyor da dönse sefile

Havada uçuşan söz, iltifat olmuş

Ben yarattım der kibri, güvendir sihri

Kuşatmış böyle zalimler tümüyle şehri

Bataklığa çevirmiş akarken nehri

İsraf etmek fıtrattan, sarfiyat olmuş!

Keşke dönse Kâbe’de dünya yerine

Karaya baktıkça, yok derdi define

Çanakkale şehitse, ağlar Ezine

Varsa yoksa her hali menfaat olmuş!

Ne yapsamda olmuyor, ne zormuş sabır

Nereye kadar böyle, kader mi kahır

Nasıl nasır bağlamış bir buçuk asır

Kara toprak üstünde,  saltanat olmuş!

Toprağı ancak şehit kanı karartır

Geride kalan canı nasıl sarartır

Anlamam hala, düşman nasıl ayartır

Kara toprak her yerde, felaket olmuş!

Silkinmiş her korkudan, ağlamak haram

Tendeki pis kokudan kurtarmış hamam

Çanakkale ruhuyla kıldırmış imam

Vatan evladına bu, hidayet olmuş!

Saffet KURAMAZ