İnsanın En Büyük Derdi Yine Kendisi İken

Bazı ölümler şaibelidir tıpkı hayatın attığı çalımla, toz duman olmuşken kursağınızda kalanlar.

Anlatılmaz ki anlatmaktansa susar insan.

Hele ki insan yüreği ile bağlıyken ne zordur kendinden geçmek.

Ne zordur kendinden vazgeçmek bu uğurda hayat tetiktedir aslında insandır insanın zehrini alan bazense yüklendiğiniz yükümlülüğünüzü de aşar.

Aşar ama zaman aşmaz asla.

Sadece zaman örseler.

Anlamsızlığın gizemi ile bütünleşir benlik zira benliğin tek derdi yine kendisidir.

Asılsız ithamlardır zora sokan hayatı ve yalandır ölümle sevginin zifafı.

Susmaktır evren her rest çektiğinde payınıza düşen.

Doğduğunuz günden beri hem de ve defalarca.

Ne ilktir vazgeçişler ne de sondur kendinize paye vermediğiniz.

En büyük derdi insanın yine kendisidir bu yüzden yorgunluğunu kimselerle paylaşmaz hele ki sevdiği insanları kaybetmek korkusu ile sadece kabuğunda örerken yüreğin rehavetini.

Sevgiler.