Nikotine Et Veda Yaşımına Kat Sefa

Ah şu sigaranın yok mu külleri, külleri

Ah yok mu ciğerimde bataklıkmış belledim!

Her çekişte öksürten duman dolu yelleri

Cildimi yaşlandırdı, el titrerken belledim…

Tütünü sarıp, sarıp yakılması da yok mu?

Yemek yedikten sonra ah! Tadılması yok mu?

Ah! Her yerde kolayca satılması da yok mu?

Balgamdan öksürdükçe, gözde yaşı belledim…

Ne kangreni düşündüm ne de ciğerimde kanser

Ne içmeyene özendim ne de düşündüm keder

Ne yemediğime taktım ne de onsuzdu her yer

Kalp krizi geçirince, can tatlıymış belledim…

Kimi görsem yükselir “At gitsin!” çığlıkları

Atsam alışkanlık ya, çıldırtır ıslıkları

Hastane oldu evim, çürütür yastıkları

Veda etmek cehennem gibi, zormuş belledim…

Sigara içen emsali paslı pusat misali

Bir iş göremez olur bilinmez istikbali

Öğüt vereni dinle odur ki Edebali

Osmanlı devlet oldu, tıpkı tenim belledim!

Kandan temizlendikçe sona erecek cefa

Ten neymiş öğrenecek sona erdikçe belâ

Nikotine et veda, yaşamına kat sefa

Kızsamda en sonunda, bu ses dostmuş belledim!

Sigarayı bıraktım, spora başladım her gün

Yediğimden tat aldım, artık değilim üzgün

İçen görsem kokusu, ordan eder sürgün

Ne kadar pis kokarmış, bıraktım da belledim…

Saffet Kuramaz