Edebiyat ve Kültür Platformu
Yorgunum Anne
Yorgunum anne her sabah kalktığımda yine yorgunum.
Yoruldum artık ben savaşamıyorum. Gücüm kalmadı.
Yaşayamıyorum,nefes alamıyorum mesela;çünkü ben yoruldum anne, hemde çok yoruldum.
Övünme kızınla,sevme kızını,kızın çok yoruldu .
Bilmiyor artık savaşmayı,bilmiyor direnmeyi.
Anne,kızını unut artık kızın yaşamıyor.
Anne, ağlama olur mu kızın yok diye ağlama.
Yaşamayı unutan senin kızların artık.
Onları sahiplen anne. Onları sev onlar senin kaybolmuş kızının vasiyeti. Okşa onları saçlarını örgü yap. Benim saçlarımı örgü yapmadığını onlarda yap.
Anne beni unut olur mu? Adımı anıp üzülme mesela. Senin kızın hayatta değildi çünkü.
Anne özleme beni,beni üzme anne.
Sesin titremesin, gözünden yaş inmesin.
Sızlatma kemiklerimi. Umut vermedim sana geleceğim diye. Anne ben zaten yoktum ki . Ben zaten yoktum...
01.11.2017
Yorgunum Anne başlıklı yazı Kader Kübra tarafından
01.11.2017 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 3
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.