Aşk

ben,
saçları balçıkla taranmış bir rüzgar
ıslığımda titrek bahar sancısı
üşümüş nefesimde ipe sarılmış hüzün
tutunamadığım dallar, düşlerim kadar çıplak


sen,
çıplak düşlerime yapışmış derin bir kızıl
mülteci sevişmelerimde kör bir tuzak

ve şimdi sakın bakma,
ilişmesin bakışların gözlerime
bir bilsen ne çok bulut biriktirdim gözlerimde
bırak yağmurlarım bende kalsın
dokunma ki boğulma girdaplarımda

bu şehir… bu şehir ki,
griye bulanmış iklimlerinde
küf kokan soluk caddeleri sancıyor
çöpçüler daimi hüzünlü mesaide
süpürülüyor sevda kırıkları kamyonlar dolusu

aşk,
dizginlerine sığmayan bir kısrağın nefesinde firarda

aşk ki,
bitmesini hiç istemediğimiz ninnilerde ve ettiğimiz tüm dualarda...






ilhanaşıcı