Bu Oyunu Oynamayan Var Mı

Gökyüzü üç gündür kapalı,

Ne yağmur yağıyor ne de kar!

Üşüyorum,

Esiyor rüzgâr

Koparırcasına dalı!

Yığınla elbise giydim

Üzerimi sarar,

Yürüyorum zar zor…

Yüreğimde zikzaklar,

Hasret yangınları,

Kor!

Boğazımda sanki

Var

Bir kılçık,

Öksürürken ciğerim sökülüyor!

Sigara içen içene

Etrafıma zehir dökülüyor!

Çaresizlik

Var ya

Kömür yaktırıyor!

Nefes almak

Ne

Baş belası!

Hastane yolları olmaz olası

Bize sokuluyor…

İnsan nankör,

Eline bir düşsen

Matkap gibi deler!

Muhtaç olmaya gör

Gözlerimden

Akar seller!

Şer

Uyumaz asla

Kılık değiştirir!

Ummadığında bir anda

Ensenden

Eller!

Yırtık pırtıktır elbisesi

Hatta çok değerlidir helâsı…

Voyvoda cellâdı gibi

Konuşur diller!

Kılığına baksan

Afet mi?

Afet

Dilber!

…/

Usandım…

Günlerce düşündüm!

Oyununa aynı oyun

Panzehir kuşandım!

…/

Anladım…

Sadece değişecekti

Ayakkabı,

Dil,

Gönül cilası!

Âdemden kıyamete kadar

Bu oyun aynı kalacak,

Kendimi yediğim,

Sıktığım,

Yanıma kar kalacak!

Döndükçe dünya

Oyun

Bir yerlerde hep var olacak!

Yaktıkça hayalini

Kurduğum

Cennetimi çalacak!

Hep meşakkat

Hissedilecek

Okunurken selâsı!

…/

Sustum!

Havasız kalmış

Uçurumdaydım.

Fayda görmedim dedim

Nelere küstüm!

Neden ölümü

Bir düğün gibi kurmadım

Korkup durdum!

Yıkılmaz mı?

İnsanın,

Hangisi top tüfeğe dayanır kalesi?

…/

Üşüdüm!

Ne bulduysam

Onu da üzerime bürüdüm!

Hasta olmaktan korktum,

Korktukça çürüdüm!

Ya…

Kolay söylemesi,

Meydan okumak

Böylesi!

Bilmek başka

Yaşamaksa başka!

Sonsuz bilinmeyenli bu denkleme

Çıkardım şapka,

Bende bu yürek varken

Yufka,

Millet yaşarken zevki sefa

Ben olacağım

Onların

Amelesi!

…/

Big Bang’dan

Kara deliğe,

Delindiğinde…

Kutuplarda buz

Atmosferde ozon tabakasına,

Üzülende

Çok

Eridiğinde…

İsraf toplumları

İman yoksunları

Ahalisi…

Hep alan,

Kat kat verdiğinde

Verim

Bu yüzden düşüyor!

Ruh değil

Beden yaşıyor,

Yaşlılık

Sefaleti taşıyor,

Vahşi çiçekler yerine

Kokluyor inorganik çiçeği…

Sana ne ya!

Mutluluk kandırmaca,

Deseler

De,

Kimsenin gücü yetmez almaya!

…/

Aldığımız nefes bile

Mucize aslında!

Kiremitler uçarken

İnsanlar seyrediyor

Ayakta!

Devam eder

Gurur,

Sürer durur,

Bir kişilik balesi!

Yetişen taze durmuyor

Bıraksan dalında

Çürüyor!

Ya da

Toprağa düşüyor

Gölgesi!

Saffet Kuramaz