Dostluk

Gel otur karşıma iyi bak bana
El ele menzile varmaktır dostluk
Yürekte bir ateş yak anlayana
Kanayan yarayı sarmaktır dostluk

Acıyı bal diye içip her daim
Dostsan bağlamalı dosta ser daim
mazluma gönülden seda ver daim
Gönülde bir saray kurmaktır dostluk

Yalnızca güzele doğruya koşup
Deli ırmak gibi,çağlayıp taşıp
Dostluk deryasına candan ulaşıp
Kötüyü anlında vurmaktır dostluk

Ekmeği aşını bölüp kardeşçe
Gözlerden yaşları silip kardeşçe
Birlikte ağlayıp gülüp kardeşçe
Bugünden yarını sormaktır dostluk

Öz öze bağlıdır düşmana karşı
Gerekse dolaşıp cihanı arşı
Dillerde bitmeden sevginin marşı
Muhabbetle dara durmaktır dostluk

Doğrudan kopmadan kelama düşüp
Bütün cahillerin mezarın eşip
Uman halkasında nurda birleşip
Gönül kabbesine girmektir dostluk

Dedim gam yükünü çektim sineme
Konar daldan dala öter çileme
Sadık dost gonca verir gülüme
Hakikat şehrine varmaktır dostluk

Zaralıyım nice nice dost gördüm
Derde derman dedim merhemler sürdüm
Dostuma düşmanın defterini dürdüm
Bir ömür uğruna vermektir dostluk

BU ŞİİR BİR DOST SİTENİN DÜZENLEDİĞİ YARIŞMADA SONDA BİRİNCİ OLMUŞ:))))