O Sav

                    O (SAV)

Hiç duyulmadı O’nun fazlaca konuştuğu

Görülmedi katiyen boş bir işe koştuğu

Bazı anlar olurdu pür sevinçle coştuğu

O, özlü sözler söyler; hep hayırlar işlerdi

Bu dünya fanidir; esas yurt: ahiret, derdi.

Midesi hiçbir zaman tıka basa dolmadı

Zevk uğruna dünyadan ufak bir tat almadı

Hak davası yolunda şerre karşı yılmadı

O; her gittiği yerde; Allah’tan bahsederdi

Bu dünya fanidir; esas yurt ahiret, derdi.

Allah’ın sevgilisi; O, âlemlere rahmet

Fani olan şeylere vermedi hiç bir kıymet

İsteseydi önüne serilirdi çok nimet

O, çok meşakkat çekti; pek nadiren gülerdi

Bu dünya fanidir; esas yurt ahiret, derdi.

Kahkahası olmazdı karardı gülümsemek

Tebessümle yetinir, aşırı gülmezdi pek

İşi, gücü doğruluk; hep hak sözler söylemek

O, hikmetli konuşur; güzel kelam ederdi

Bu dünya fanidir; esas yurt: ahiret, derdi.

Üç beş hurma var ise ekmeğine katıktı

Uyuması farklıydı; uyurken uyanıktı

Gözleri kapansa da, kalp gözleri açıktı

O; az miktar uykuyla, iyice dinlenirdi

Bu dünya fanidir; esas yurt ahiret, derdi.

O’nun bildiklerini, eğer biz de bilseydik

Buyurduğu üzere; çok ağlar, az gülerdik

Nimeti nimet bilip; israf etmez, az yerdik

O, çok fazla çalışır; öğünlerde az yerdi

Bu dünya fanidir; esas yurt: ahiret, derdi.

Sen de O’nun yolundan ilerleyesin Hamdi

Sünnetine uyarak; edesin şükrü, hamdi

Yarın çok geç olmadan bunları düşün şimdi

O; az uyur, az güler, az konuşur, az yerdi

Bu dünya fanidir; esas yurt ahiret, derdi.

                                      Mustafa GÜL (Hamdi)

                                      (12.02.2017)