Keskin Sirke

Adam salonda kitap okuyor, bir yandan da not alıyordu. Zil arka arkaya çaldı. Başını kaldırmadı. Zil tekrar çalınca doğruldu. Birkaç adım atmıştı ki dış kapı açıldı. İçeriye kadın girdi. Neşeliydi. Pazar poşetlerini koridora bırakıp salona seğirtti. Küçük bir kutuyu elinde sallıyordu. “Kandilin kutlu olsun. Bak simit aldım!” Kutudan çıkardığı bir taneyi yerken adama yürüyüp bir tane de ona uzattı. Adam gülümsedi. Simidi aldı. Isıracakken “Kandillerin dinimizde yeri yok,” diye ekledi. Kadının gözleri kısıldı. Simidi çekip aldı. “O zaman yemezsin.”