Çukurovadan Amik Ovasına Kadar Gördüğüm

Milli mücadelenin ilk kurşunu Dörtyol’dan

Kuvay-i Milliye’ye katıldılar dört koldan!

Fransa’yı istemedi, özlem duydu vatana

Otuz dokuzda Hatay, katıldı anavatana!

Amanos dağları çevreler Antakya’yı

Her an değişir mevsim, sanki aydın havası!

Akar Hama’dan gelen Asi nehri, nazlıca

Hatay’da kıvrıldıkça, yaşar aşklar ayrıca!

Cilvegözü son nokta, biter Amik ovası

Suriye’li Türkmen’in, baksan yanar sobası!

Türkiye’nin Kudüs’ü, üç dinin mirası yar

Her yerde gülüyor yüz, sebep, kardeşlik ayar!

Anadolu’da ilk cami, Habib’in Neccar kabri

İslam’a nefes olmuş, yaşattığı kaderi!

Suriye’den sığınan insana der, “Lâ Tahzen!”

Huzur ile gezerler, destekler manen madden…

Akdeniz sıcaklığı kalpte doğdurur güneş

Hoşgörüsü her yere yayılır, denklikte eş!

Karacaoğlan söyler, dinler ahu gözlüsü

Çukurova’dan Amik’e kimdir bilir sözlüsü!

Pamuk toplarken yakar, hem özlem hem türküsü

Doğulu çoluk, çocuk, çalışır her türlüsü…

Çukurova’da biter ne meyveler, bitkiler

Ozana ilham olur, her yaşanan etkiler!

Yemediysen künefe, yediğinde olur tat

Yemediysen hünnap ye, düşman kansere kat, kat…

Çiftçi, tüccar insanı, görmüş çok medeniyet

Zengin gelenekleri hala, yaşatır niyet!

Ne çok kavim yaşamış, yaşatmış medeniyet

Göç nedir bilmemişler, kurgusunda ayniyet…

Saffet KURAMAZ