Yüzünün Mimoza Sarısı

      * YÜZÜNÜN MİMOZA SARISI *

        Bulutunda ki mehtap perdelendi
        Geceye süzülmüş son yıldız

        Baharın uyanışında ki kokudan bildim
        Şafağa karışan uykumdan bildim
        Kaç rüya avutabilir ki beni

         Zeytin ağaçlarının ürperttiği denizler
         Fırtınasından kaçıp geldiğim
        Tutunarak köpüklerine bulduğum
        Anıların upuzun dalgası

        Takaların içindesin
        Yıkık liman, eski kent
        Bir ayrılık türküsüne düşmüş yüzün

        Yalnızlığıma inat
        İlk çiçeğini açan sarı mimoza
        Dedi ki ayrılık olmasın bir daha...

        Nuri Dağdelen
        Özdere-İzmir