Bir Kadın Tanıdım

Bir kadın tanıdım,

Masum bakışları,

Nasırlı elleri, taşlaşmış bir kalbi vardı

Zordu onu anlamak,

Onu sevmek imkânsız dı

Yaşadığı acılardan olsa gerek kimse sahip olamazdı ona

Kimsenin olamazdı olmayacaktı.

Yüksek duvarları vardı çevresinde,

Tüm tuğlalarını kendi elleriyle dizdiği,

Kilitli kapıları vardı anahtarlarını tek tek kırdığı

Girilmezdi yüreği, tutulmazdı elleri.

Hiç gülmemişti yüzü ….

Gülmeyecek ti.

Ellerini tutan olmamıştı ki yumuşasın,

Seven olmamıştı hiç yüreğini açsın.

Anlayan yok ki neden konuşsun!

Zor kadındı vesselam;

Neden kolay olsundu ki

Kime niye kolay teslim olacaktı

Kim anlamış, kim sevmişti,

Gözleri yorgun mahsun du

Yüreği kırık, kimsesizdi

Çaresiz bir halde

Neden diyordu neden 

Mehmet Demirel