Hoyrat Adam

Hoyrat umarsız dı adam

Hayatını yaşar arkasına bakmazdı

Nerede akşam orada sabah derdi

Severdi güzel kadınları !

Severdi derken öylesine

İşine geldiği gibi işi bitene kadar

Umursamazdı

Hem neden umursasındı ki

Tanıdığı tüm kadınlar,

Annesi bile terk etmişti onu

Ve acımasızdı

Bana ne diyordu ağlıyormuş bana ne

Ben ağlarken akılları neredeydi

Çok ağladım ben sıra sizde .

Şimdi siz ağlayın, siz yalvarın

Ama bana ne

Ben ben diyordu

İşime geldiği gibi,

İşim bitene kadar severim sizi

İşim bitene kadar ….

Mehmet Demirel