Ucuz Uçurtma

Bir kaç tahta, biraz kağıt, şöyle uzunca bir ip... Rüzgarı ardına verin, seyrine dalın gitsin...

Koşun peşinden umarsızca... Ağaç dallarına takılmasına aldırış etmeyin. Usul usul süzülüşünü kuşlarca ve hür, kendisi ve özgür, elinizden bırakamazsınız göreceksiniz...

Jilet takılı olanlarının yanından geçerken uçurtmanız, korku kaplayacak içinizi. "ne kötü bir niyet bu? ne olacak uçurtmama zarar verseniz sanki? neden istersiniz yok edip kırmayı bu denli?" tüm bu deyişleriniz boşuna, çünkü hep birileri olacak uçurtmalarında jiletleriyle...

Ebem kuşağıyla yarışmasın isteyecekler uçurtmanız. Emeğinizi hiçe sayıp, yok etmek için gözlerinizdeki gülücükleri, hep oralarda olacak onlar. İnadına, her yırtıldığında uçurtmanız ve her kesildiğinde göklerle alakası, siz yeniden ve yeniden yapıp yenisini, gök yüzüne savuracaksınız kendinizi, kendiliğinizi... Varsın uçurtmalarının kuyruklarına acıyı taksın birileri, acıyı getirsin tam da yaşamınıza. Uçurtmayı vurmak isteyenlere neler söylendi biliyorsunuz nasıl olsa. Çocuk gülüşlerinizin tam ortasına yaydıkları hüzünleriyle onlar ki, iç seslerine eşlik edemez sizin cılız ben sesiniz belki. Ancak uçurtmanızın gök yüzündeki aksine her baktığınızda, "iyiki benim, iyiki bu uçurtma da benim" diyebiliyorsanız, aşmışsınız demektir uçurtmanızın boyutlarını... Haydi iyi seyirler efendim ve esenlikler...