Dolunay

Gençliğim benziyor taze çiçeğe

Kokusunu yayar hep doya doya!

Hayatını yaşar, varır ereğe

Keyfince su içer, yer soya soya…

Lakin gençlik kısa, yaşlanmak yasa

Görmeden yaşanmaz gibi yarasa!

O gün büyümüştür, sırlanmış yara

Ağlarız, sonunu hep duya duya…

O gün ömür suda giyer can yelek,

Özgür olmak zorlu, huzurdur dilek!

Yazarsa hep hayrı sağımda melek

Cennetim süslenir, sonsuz koyuna…

Ey çiçek! Prangalı kaldın saksıda,

Kış vakti dondurur, ölüm kapıda!

Kime tapıyorsam davam yargıda

Solmakta benzedi, huyum huyuna…

Mevla’ya değilse aşk, zindan hayat

Dokunduğum yalan, yediğim bayat!

Çiçek gibi yalnız, edilmem azat…

Ne çıkarsa karar, razıyım toyda!

O toy ki yaşlılar kalmış sadece,

Hepsi ibadette, alnı secdede…

Tek ecdadım hâkim, yaşanır sade!

Ölmeden ölünüz denmiş boyuna…

Özgürüm dersem de, görüntü mahkûm!

Kavurur bir bende ter, hâkim cürüm…

Tövbeler etmezsem, fenadır durum!

Baygın dolaşırken, sarar dolunay…

Saffet Kuramaz