Bir Cumartesi İçelim Tavşankanı

Ve hasretin nihayetine bir özür düşür

Vur şakaklarından dökülen damlaları

Talihin yittiği sokaklarda

Akrep yelkovana ağlasın

Bir çingene

Karalarını bağlasın…

Gel

Bir cumartesi içelim tavşankanı

Boğazı demleyelim

Gözlerinin ihtişamında

Bir susamın çığlığını asalım vapurlarda

Bırak ince belli ağlasın bugün martılar

Aldırmayalım… 

Gel

Gülelim çocukluktan kalma kahkahalarla

İstersen yasaklanmış kamyon arkası yazılarında

Unutulmayan slogan olalım

Herkes okuyup anlatsın bizi

Tarihin yasaklanmış çöplüğünde… 

Gel

Antalya'da yanalım

Ararat’ta donalım

İstanbul'da uyanalım

Vuralım balıkları şakaklarından

Ekmek arasına maydanoz olalım

Simitçiler uyanmadan… 

Gel 

Sabahların egzoz kokularından

Beyaz gömleğin yakasına düşen

Karbondioksit lekelerinde

Hemhal olalım

Derinden işlensin

Sevdan içime…

Gel

Yaprakları bakışlarına donatalım

Uğramasın sonbahar gülüşlerine

Sen hep ilkbahara inşirah eyle… 

Âdem Efiloğlu