Güneş Yandı Ay Söndü

GÜNEŞ YANDI AY SÖNDÜ

Hasretini öptükçe yüreğim güle döndü

Bülbülün ötüşüyle güneş yandı ay söndü

Kalbimi yakan aşkla geçti uykusuzluğum

Okyanusları içtim dinmedi susuzluğum

Bulutların hüznüyle gözlerimi sel aldı

A’ma oldu aynalar bakışlar dondu kaldı

Edep çamura düştü masumiyet kirlendi

Vicdan sizlere ömür duygular zehirlendi

Sonsuzluktan gönlüme geldi girdi bir ışık

Nefsimle kavgalıyım ruhum ile barışık

Mutlu parmaklarımla umutlarımı tuttum

Olumsuz her ne varsa sevgim ile unuttum

Çiçeklerde tercihim hep gülden yana oldu

Papatya yaprağını sevgili için yoldu

Gönül dalıma kondu bülbül kanat çırparak

Güle tebessüm etti sevgiyle göz kırparak

Gülen yüzlerde gördüm mutluluğun resmini

Yüreğim ile sardım varlıksız nur cismini

Kalplerin kilidini sevgi sırrıyla açtım

Göğün kuturlarından çıkıp hiçliğe kaçtım

28-10-2017

Şair, Burhan AKSU