Sus Be Gönlüm

Sus be gönlüm! gören anlar,

Yorgun dağlar gibi başı.

Eşim, dostum olan canlar,

Tanır çatık duran kaşı.

Hayatla kalmadı aram,

Her gün derinleşir yaram,

Helâl iken etti haram,

Soframda ki bir tas aşı.

Hâşâ! Kendisi Nafi’mi?

Kirlenmemiş bir safi mi,

Uyandırmaya kâfi mi,

Göğsümde uyuyan taşı.

Taviz vermedim sözümden,

Bir an şaşmadım özümden,

Artık silemez gözümden,

Nehir olup akan yaşı.

Ayser ÖZBAKIR