Asker Olmayı İstemek İmandandır

Tebük’teki sefere çağırınca peygamber

Çoğu sahabe de naz, bahane olmuş makber

Düşman en güçlü ordu Roma’lıdır her asker

Üstelik yol kurak çöl, olacaklardır sefil!

Her çadırda saltanat, edilir mi ya azat

Münafıkta bahane, olumlu vermez yanıt!

Savaşta neyin nesi, ölümüne icraat

Arar, birileri de kendine olsun kefil…

Allah der ki Kur’anda, nerede olursan ol

Canını ben alırım, ölürsün derim de öl

Kimse yardım edemez sana, bulamazsın yol

Savaş davetine uy, Rabbim önünde eğil!

İslam eri Tebüğü savaşmadan fethetti

Medine’de kalana nasıl acı gafletti…

Helak oldu üç kişi hariç, Allah affetti

Allah sınıyor kulunu, rahmet eder bunu bil!

Vatanımda bazısı çürük raporu alır

Asker olmayım diye evde oturur kalır!

Münafık aynı,  her yer Tebük gibi sarsılır

Oku Kur’anı melun, dinim eğlence değil… 

Asker olmayı istemek imandandır ey insan

Allah için savaşmak  budur manevi lisan

Şehit olana kadar savaşır bilir cihan

Onunla savaşanı  Allah eder de rezil…

Saffet Kuramaz

Tebük seferi, peygamber efendimizin sefere çıktığı son savaştır.  Romalılar savaşa gelmediği için Savaşılmamıştır. Konu Kur'anda Tevbe suresinde geçmektedir.