Kuşları Kıskandınız

geceyi kim vurdu
saman yolu feryat fiğan
yıldızlar ağır yaralı
ay dede kan revan
 
gece körüklüyor içimdeki külü
karıştırdıkça çoğalıyor ateşin çıngı,sı
kıvılcım beklerken, birden tutuşuyor içimdeki hüzün
bir bağlamanın acılı sesinde kanarken bir Neşet Ertaş türküsü
avcıyken av oluyorum bu sürek,te
kaçacak yerimde yok
acıya teslim oluyor yüzüm
 
anılar sis bulutu içinde oynaşırken beynimin kılcallarında
çatırdıyor hasretin
içimde küskün çiçekler soluyor
bataklık kuşları tünüyor dallarıma
yaşlı ağaçlar gibi çürüyorum kahrımdan
 
öyle kallavi pişmanlıklarım ve keşkelerim varki…
ağaca su yürür gibi kan yürüyor beynime
kendimi kurşuna dizmek geçiyor aklımdan
 
göğ,ümü kim vurdu
kan ağlıyor bulutlar
kuşları kıskandınız
delik deşik uçurtmalar
 
nasılda aşk,a dönüktü yönüm
sevdimmi, yalan ve riya dolu şehirlerden uzak
geçit vermeyen dağ köylerine benzerdim
bu yüzden yanıktır sesim
o bozkır türküleri gibi hasrete banardım aşkı
isli lambaların ışığında, kıtlama şeker dişlemekti sevda
dumanı üstünde, kaçak çay demlerdim
 
dedimya, aşka dönüktü yönüm
tanığımdır, o cam kesiği şiir,ler
celladımla sevişirdim
alışkındım, kendi mezarımı kendim kazmaya

vurulur, vurulur ölmezdim
alışkındım…
kendi kanımla, aşk,ı duvarlara yazmaya