Edebiyat ve Kültür Platformu
Yanmadım Sanma
bir yangın öyküsüdür bu
ateş böcekleri iyi bilir
kül meselidir
deştikçe Anka,lar dirilir
iki gözü iki çeşme ağlardı klarnet iniltisi
ateşin koynunda uyuyan bıçak gibi kızarırdı acım
yumruğum inerdi masaya, duvara yada cama
ağzımdan, derin bir ahh gibi senin adın süzülürdü
intihar eden bir şelale olur
dökülürdüm en yüksekten en derine
barudi bir renge bürünürdü yüzüm
tozlu bir şantiye gibi kanardım, şehrin orta yerinde
olmadım!
bütün mutluluk dileklerini
sen daha köşeyi dönmeden harcadım
dişlerimi sıktım
kendini jiletleyen hapçılar gibi tırnağımla uçurumlar açtım
avuçlarıma
sustu rivayetim, sustu söylencem
her namluya av oldum
sana ait kaç kurşun çıktı göğsümden, bir bilsen
senden kalan bir hediye
çığlığımı sakladım gök kubbeye
olur ya, bir gün gelirsen
nasıl yaktığını gör diye
Yanmadım Sanma başlıklı yazı gölge06 tarafından
16.03.2018 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 7
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
