Ölüm

ÖLÜM

İnce bir sızı düştü günüme

Bu gece bıraktım gözyaşlarımı

Siyah denizin içine

Ve unuttum beyaz yarınlarımı

Tutuldum ayın parlaklığına

Bu gece yıkandım en temiz yağmur ile

Damla damla döküldü hayatım

Topyekûn halde gidiyoruz dünyalıklar ile

Toparladım eskimiş kitaplarımı

Çeviriyorum art arda tozlar diyarını

Bu çevirmeler eritti yaşlarımı

Bu veda birden doğurdu elvedalarını

Hoş geldin sesleri bir huzur gibi

Uzanan eller gümüşten kesik

Açılıyor pencereler göründü yeni bir hayat

Bildim ki; yaşayanların sonu Ahirlik

Şimdi dillerim bir izinle konuşuyor

Her sözde uzatılıyor sayfalar

Bir emir duyuldu cümle insanlığa

Şimdi yaşama vakti, söndü yalanlar

Merhamete susamış, şefkat bekler ruhlar

Sesler, çığlıklar, feryatlar korku hapsinde

Çıkılmıyor bu sualden, çıkılmıyor bu serden

Vakit gelecek bu haktır, yaşam saklıdır bir nefesinde

MUHAMMED KARACA