Cenevrede Bir Akşam

Leman gölünde delirdim coşkudan

Soğuğu elime sıçrarken suyundan

Buz gibi titredim dişimse gıcırdar

Kaz gibi uçtum uyanıp uykudan!

Ara caddeler gezerken sımsıcak

Gecesi sessiz gölgesinde tuzak

Renk cümbüşü her yerde, rengârenk

İnciden farkı yok, nasıl parıldar!

Neyse soğuk bitti, her şey daha tatlı

Her vitrin saat, durup göz atmalı!

Yer ışık parlar, her dilden gözde far

İçine bir de Türkçeyi katmalı!

Bir Ali Veli bekliyor heykeli

Ruhsuz insana benzemiş hayali

Avrupa için son model besbelli

Geçmiş tarihten anlatır serdarı…

Görünür birden San Piyer Bulvarı

Süslenmiş ne hoş, sütun ve duvarı

Çağırır gibi çan ezansız yâri

Aniden salar etrafıma narı!

Yoktur çok taşıt, özel araba kıt

Resim pencere, sanki her ev anıt

Elinde ite, bebeğim der yanıt

Gelenek işte, yok insan ayarı!

Kış engel değil, soğuk etse sefil

Dertte etmedim yüzüm yansa al-al

Yoktu binsem sal ısınmak için bal

Yalnız yürüdüm gezerken diyarı!

Nereye gitsem yoktu veren selam

Vardı fıskiye gölde, nem ve ölüm

Keyifle gezdim Cenevre’de akşam

İlahi sandım dinlerken gitarı…

Saffet Kuramaz