Kalanım Senin Olsun

Ey hayat…
Bağrımda yatan
Ağır yenilgilerinin eseridir…
Çocuksu yanlarımın kanı durur
Mavilere boyasan da
Tırnak ucunda…
Sen tüm aşüfteliğinle
Yinede mağrur
Vurursun yüreğimi
Göğsümün duvarlarına…

Ey hayat...
Acıya doymayan gözlerin
Ömrüme zehri yayılan,
Paslı bir çividir…
Şakaklarım karanlığına inat
Bir tutam ak/a mesken
Gençliğimi, hoyrat zamanın yaşlı
Elleri giydirir…

Ey hayat…
Umuda akıttığım her gözyaşı
Senin nezaretinde son bulur…
Oyununda mağlubiyettir
Payıma düşen,
Ömrüme kattığın her açlığım,
Senin sayfanda
Bir boşluğu doldurur…

Ey hayat…
Ömür olgunlaştıkça acıyan meyve…
Kefaleti ödenmiş bir tutsaklık bizimkisi
Yalnızlıklarla yamanmış bir ruh…
Al ,
sen istemeden,
geri iade…