Avuçlarımda Ölüm

İçimin kırık yanlarından sızıyor yalnızlık...
Yitirdim çocuksu düşlerimi,
Acının karanlık sokaklarında...
Umutlar bir bir döktü yapraklarını,
Islandı suya aç toprak,
Ayrılığın hazin sonbaharında...
Bilsen,
Kaç gece uykuları astım darağacına...
Düşlerimin bileklerinde,
Senden kalma kesikler...
İnsanlar hayatı yüklüyor zamanın sırtına,
Bende yolun kıyamete çıktığını
Nerden bilecekler...

Kalemim yine isyalar savuruyor sayfalara.
Yüreğim,
Senden emanet bir acıyı taşıyor...
Sen tutarken yeni bir aşkın elinden,
Benim avuçlarım kan,
Benim avuçlarım ölüm kokuyor...