Elimden Bir Şey Gelmiyor Gayrı

Geçti nece yıllar geçti mevsimler

Yatağımdan çıktı çok nevresimler

Seyrederken ağıt oldu resimler

Dost yapamıyorum, desen gül gayrı

Artık hükmettiğin iktidar yeter

Gençlik tutkuyla der, borusu öter

Yanan ateş sönmüş dumanı tüter

Dost kapamıyorum, desen kül gayrı

Emekli yaptılar desem de erken

Boşlukta hissettim kendimi birden

Çocuğun okulu, evlilik derken

Dost kopamıyorum, desen gel gayrı

Neden yapmadım der vuran dizliyim

Her şeye ağlarım sulu gözlüyüm

Dosdoğrudur yolum asil özlüyüm

Dost sapamıyorum, desen yol gayrı

Ne dövenim kaldı ne hasat, harman

Köyüm çok değişti dayanmaz derman

Anamı babamı öldürdü Kaman

Dost öpemiyorum, desen el gayrı

Saffet Kuramaz