Dostum

Vuslatın kutupta güneş, çölde yağmur gibiydi 

Senin için atan kalbim bir an durur gibiydi

Ben mi yanlış anlamıştım sen mi yanlış davrandın

Yoksa sadece düşerken omzuma mı dayandın?

Bir sözünle kırdın beni yıktın gönül hânemi

Dostumun vurduğu yerden gül mü biter hare mi?

Oysa Süper kahramandım uçar, siler, süpürür

Bir de görünmez olmuşum dost bile çarpar yürür

Bana kardeşten öteydin, bütün dostlardan yakın

Üstüme basıp geçmeye var mıydı gene hakkın?

Kırdın ya bir kanadımı dağlardan düze indim

Uçamadım tek kanatla çırpındım, debelendim. 

Canımın cam kırıkları içerime batıyor

Seninle dolu yüreğim kanayarak atıyor

Hani annesinden azar işitince bir çocuk

Teselliyi yine arar onda ya hemen çabuk

O acı sözlerin için küskünüm derbederim

Ama yine de yarama inan sensin merhemim. 

Bilirim ne zaman yardan düşecek olsam da ben

Peşim sıra yetişerek tutatacak olansın sen 

Kalbim ve kollarım her an sana açıktır inan

Sakın bırakma elimi, düşersen gene dayan.