Uşağum 44

Uşağum 44.

Bu fesat zamanda, dünya yüzünde

Hayatta ölümü tattım uşağum!

Fitne kıskacında, zulmün közünde

Beyaz bir havluyu attım uşağum!

Kattım günlerimi önüme benim

Gidiyorum meçhul yönüme benim

Dönüp da bakarım dünüme benim

Hepsini tarihe sattım uşağum!

Cefalı ömrümde sefa sürmeden

Çalıştım durmadan ara vermeden

Rahata ermeden, bir gün görmeden

Nice belalara çattım uşağum!

Belasız başımı dertlere saldım

Ne refaha erdim, ne murat aldım

Uyaran olmadı, gaflete daldım

Uyudum, ayakta yattım uşağum!

Malihulya edip kafamı yordum

Dünyanın dışında bir dünya kurdum

Günah çukurunda eşindim durdum

Boğazıma kadar battım uşağum!

Der Mikdadi ölüm gerçektir haktır

Günahlar dağ gibi sevabım yoktur

Allah’ın kullara rahmeti çoktur

Onu da hesaba kattım uşağum!

Şair Mikdat Bal