Yer Gök Hüzünlenir

YER GÖK HÜZÜNLENİR

Hiç kimseyi üzmek değildir derdim

Yazdıklarım yalnız kendimi bağlar

Öğütleri önce nefsime verdim

Bildiğimi bilse yıkılır dağlar

Kendini bilmeyen insana bakıp

Yer gök hüzünlenir güneşi yakıp

Bulut feryat eder şimşekler çakıp

Sonunu düşünüp toprağa ağlar

Cehennem ateşi alevli yeldir

Suları çok sıcak irinli seldir

Yiyeceği diken yakınlar eldir

Azap çekenlerin feryadı çağlar

Kimse inanmıyor göz görmeyince

Duymuyor kulaktan söz girmeyince

Resulün peşinden iz sürmeyince

Nefsin hevasını dinliyor sağlar

İkaz etmek için Allah kulunu

Kur’an’da göstermiş doğru yolunu

Vesveseyle söyler şeytan yalanı

Süslü sözleriyle insanı yağlar

Rabbim insanlara ne desin daha

Dünya denen yer çölde bir vaha

Akledip kalbinle yönel Allah’a

Yönelmeyen gamla kalbini dağlar

18-05-2018

Şair, Burhan AKSU