Gülümsemeleri Hiç Bitmesin

Seninle attık hasreti el birliğiyle derin uçurumlara

Mutluğu astık oturduğumuz odanın duvarlarına

Beraber şen mutlu yürüyoruz bizi bekleyen yarınlara

Oturduk ekiyoruz gülleri beraber gönlümüzün bağlarına

İsteriz herkes hasrete mahkûm olmasın hep gülümsesin

Gülümsemeleri âlemi sarsın gülümsemeleri hiç bitmesin

Gönlümde bu duam emanet değil asıl olan bir duam

Mevla’m kabul etsin yoksa bende mutlu mesut olamam

Gözlerine bakınca mutluluk yoksa inan ben yaşayamam

Oturduk ekiyoruz gülleri beraber gönlümüzün bağlarına

İsteriz herkes hasrete mahkûm olmasın hep gülümsesin

Gülümsemeleri âlemi sarsın gülümsemeleri hiç bitmesin

Şimdi mutluluğun geldi hasat vakti haydi şimdi birlik vakti

Şimdiye kadar bu ayrılığı hasreti neden bizler koluna taktı

Binlerce gönülde seven arzu heves uğruna gönülleri yaktı

Oturduk ekiyoruz gülleri beraber gönlümüzün bağlarına

İsteriz herkes hasrete mahkûm olmasın hep gülümsesin

Gülümsemeleri âlemi sarsın gülümsemeleri hiç bitmesin

Mehmet Aluç / Âşık Gülveren