Bal Mumundan Heykeller

bal mumundan heykeller sevişir gerçekle

değiştiğinde hakikatin gözleri
rüyalar uykulardan kaçar
tutup bir anaforun elinden
kırarcasına sarar belini..

düşsün yağmur damlaları!
güneş eritsin soğuk sahteliği
sahtelik kahpeliğin içli güvesi
yer yer bitirir kısır bir kadının rahmi gibi
çaresiz kabullenmiş 
üzgün simalı prangası afili..

kurda kuşa yem olsa
sinsilik bir leş! 
akbabanın hükmüdür geçen üzerinde
görünmez dipsizliği..

kokuşmuş bir obruk gibi
alsa içine
çekse dibine dibine 
eritse sahteliği..

ve
bal mumundan heykeller bilmese sevişmeyi..bb