Ey Benim İlkbahar Gülüm

EY BENİM İLKBAHAR GÜLÜM!

Meryem oğlu İsa İsrail oğullarına

O’nu müjdelemişti

O âlemlere rahmet

Benden sonra gelecek olan adı Ahmet

Allah’ın Resulü demişti

Bir gece gökten dolunay indi

Kâbe’nin üzerinde parçalara bölündü

Her biri bir eve dağıldı

Sonra tekrar birleşip döndüler geri

Ama Ebu Bekir’inki kaldı

Söz yerine geldi zaman ulaştı ana

Nura gark oldu âlemler kana kana

Ey benim ilkbahar gülüm!

Kokunu içime çekerken gelsin ölüm

Gülüşün ışığını söndürdü güneşin

Efendim sen Ahmed-i Mahmud-u Muhammedsin

Yoktur ezel ebet arası yaratılmış bir eşin

Allah ve melekleri sana salat-u selam eder

Şefaatini hak edeni Rabbim mağfiret eder

Ne bahtlısınız örümcek ve

Ey yuva yapan güvercin

Hayrandır sana Resulüm

Ümmetinden her bir insan ve cin

Korutur zayıf bir ağa

Hak dilerse saklatır bağrında dağa

Anlamaz bunu akılla fikir

İndirir sekineti

Yapılan hafi zikir

Sen ki tay edip zamanı bir anda

Yokluğa ulaştın bastı zamanda

Sidreyi bürüyen bürüdü

Kalp gözünün hep gördüğünü

Ruhunun baş gözleri tekzip etmedi

Ve Allah sana aracısız vahyetti

Dinin direği namazı hediye etti

Kâfirler anlamakta çaresiz kaldılar

Gönül gözüyle görenler tefekküre daldılar

Allah’a ulaştıran yol bir

Kalplerde huşu dillerde tekbir

Ya Resulallah takipteyiz izini!

Sünnetine uymayan ahirette

Pişman olup dövecek dizini

Akleden yaşarken davetini duyar

Vuslatı işitip hidayetçiye uyar

11-06-2018

Şair, Burhan AKSU