Ölümlü İnsan

ÖLÜMLÜ İNSAN

Hamein mesnun bir balçık topraktan

Halk etti bedeni yüce yaratan

Bana kul olun diye emrediyor

Hayat kitabınız Kur’an’dır diyor

Şeytan vesvese verir nefsimize

Alnından bağlıdır bedenimize

Ahde vefa edip emir dinlemez

Zalim ve cahildir bir şey anlamaz

Ruh bir emanettir Allah’tan bize

Yanlışa düşünce çıkarır düze

Dünya dalanlara hayali dekor

Akletmeyeni Hak cehenneme kor

Dün ve yarınla neden üzülürsün

Günün altında kalıp ezilirsin

Mevsimle beraber zamanlar geçer

Eceli gelenler dünyadan göçer

Dünya kime kaldı bize de kalmaz

Bilen öğüt alır bilmeyen almaz

İnsanlar nedense idrak etmiyor  

Yaşarken ölümü hiç fark etmiyor

Mülkü Süleyman’ı sen kullanırsın

O bile öldü sen ölmem sanırsın

Dayandığı bastonu kurt kemirdi

Herkes için ölüm mutlak emirdi

Küçük bir mikroba yenilen varlık

Zikri terk edersen çekersin darlık

Kalbinden yönelip Allah’ı dile

Dünya ve ukbada gel çekme çile

          17-02-2012

Şair, Burhan AKSU