Sen Neyin Peşindesin

Çıkma gel  yollarıma kirletme artık yeter

Donuyorum  diyorum sen neyin peşindesin

Yılların derdi bende anlatmak daha beter

Sönüyorum  diyorum sen neyin peşindesin

Oysa senin uğruna neleri ettim feda

Duyulmadı bir yerde dudaklarımdan cefa

Ne vakit bulur beni özlediğim şu sefa

Kınıyorum diyorum sen neyin peşindesin

Susuz kaldılar artık bahçemdeki güllerim

İnfial içindeyim vuruldu hayallerim

Kan revan içindeler parmaklarım ellerim

Kanıyorum diyorum sen neyin peşindesin

Kaç kurşun yıkar beni atacağın kaç tane

Gülüşlerim öldüler sessizce yandı sine

İçimde bin dert ile olmuşum bir pervane

Dönüyorum  diyorum sen neyin peşindesin

Kolay mı sanıyorsun yaraları sarması

Sevgi ile kuşatıp merhem gibi sürmesi

Ve dahi en sonunda birbirine karması

Yunuyorum diyorum sen neyin peşindesin

Sabırlar tükeneli çok oldu anlamadın

Feryat figan anlattım bir kere dinlemedin

Şu aşkı tuvalinde tutkuyla tonlamadın

Kınıyorum diyorum sen neyin peşindesin

Demek ki her belayla boşuna didişmişim

Sevinçlerden vazgeçip kedere katışmışım

Gözlerim kirpiğimden usulca tutuşmuşum

Yanıyorum diyorum sen neyin peşindesin

Artık hatıralarda bir Adem var biline

Belki çoktan tükendi anılarım siline

Vademiz tükenmiştir bir sonsuzluk salına

Biniyorum diyorum sen neyin peşindesin

Adem Efiloğlu