Özgürlüğe Serenat

En saf yönlerimi

Kayıtsızca özlüyorum
Dünya yükünden kurtulup
Bir kuş gibi uçabilsem

Özgürce çocukluğuma

Bir masal kahramanı

Gibi yaşayabilsem
Samimi tasasız ve huzur içinde

Silahsız, savaşsız, sulh dolu

O eski yokluğun bolluğunda.

Ah uçabilsem çocukluğuma
Kanatlara muhtaç olmadan
Kırılmaktan korkmadan

Cinayetlere kurban gitmeden.

Otuz yıl geriye dönebilsem

Şimdi harabe olan köylere
O yoksulların şefkatine
Bizi birbirimize bağlayan
O huzur dolu günlere.

Ah yüz çevirebilsem
Bizi paramparça eden

Bu zemheri soğuk kentlere.

Bir darbe daha almadan
Yeniden yeşerse zeytin ağaçları

Tüm gereksiz yükü atabilsek
Sadece insan olmayı denesek.

Yanılsak da fark etmez
Tekrar, tekrar bıkmadan denesek
Ve kucaklaşarak kardeş gibi yeniden.
Tıpkı eskisi gibi, tıpkı çocuklar gibi.

suskun...