Ey Diyarbekir Diyarbekir 3

Ey Diyarbekir,Diyarbekir!

Sen, helal aş ve ekmeğimin lezzetisin.

Sen, sana meftun bu gönlümün muhabbetisin.

Sen, sayılı ömür miadımın şeref ve izzetisin.

Ve sen, bir anlık firakında en manidar hasretimsin.

Ey Diyarbekir,Diyarbekir!

Sen, fikri güzel, gönlü güzellerin, uslarısın.

Sen, asil ve yufka yürekli insanların, günlerce süren yaslarısın.

Sen, şeref abidesi bir babanın, gayret ve çabalarısın.

Ve sen, gönülden gönle giden yolların, en hayırlısısın.

Ey Diyarbekir,Diyarbekir!

Sen, kıt kanat geçinen, helal çalışan bir ırgatın, alın terisin.

Sen, sadece görülmesi gerekenleri gören, gözlerin ferisin .

Sen, hak ile batıl uğruna yapılan, cenklerin zaferisin.

Ve sen, bu yalancı cennet şehir için,ser verip sır vermeyenlerisin.

Ey Diyarbekir,Diyarbekir!

Sen, en uzun, en yanık ve de okundukça okunan, şiirlersin.

Sen, kurumuş,çatlamış gönül tarlalarını, sulayan derelerisin.

Sen, daima vermeyi şiar edinmiş, cömertlerin nasırlı ellerisin.

Ve sen, seni her türlü kemliklerden,muhafaza eden mert ve yiğitlerisin.

Ey Diyarbekir,Diyarbekir!

Sen, sana meftun olanların asil ve yufka gönüllerin ziyasısın.

Sen, cehennem narlarından korkanların, ar ve hayâsısın.

Sen, asırlık çınar ağaçların gölgesinde, yorgunlukların giderenlerin sefasısın.

Ve sen, sende doğmuş, sende büyümüş, has insanların en hasısın.

Ey Diyarbekir,Diyarbekir!

Sen, sevgi ve muhabbet, şefkat ve merhamet abidesisin.

Sen, kimsesiz dul ve yetimlerin, gönül zenginliğin nişanesisin.

Sen, medeniyetlere beşiklik edenlerin,efsunlu efsanesisin.

Ve sen, tarihe mal olmuş, aşk ve sevdaların, fihristesisin.

Ey Diyarbekir,Diyarbekir!

Sen, sadakat, ahde vefa, samimiyet ve uhuvvetisin.

Sen, bir babayiğidi er meydanına çıkaran, cesaretisin.

Sen, insanı değerli kılan, şeref namus ve izzetisin.

Ve sen, rıza-i lillah için rahmani gözyaşlarını döken didelerisin.

Ey Diyarbekir,Diyarbekir!

Sen, en müzmin yorgunlukları gideren, sevinç ve neşesisin.

Sen, insanı, yazın Ağustosunda, serinleten meltemisin

Sen, insanı ayakta tutan, derinden alınıp verilen nefesisin.

Ve sen, zifiri karanlık çıkmaz sokakları, aydınlatan, ay ve güneşsin.

Ey Diyarbekir,Diyarbekir!

Sen, insana aşkın dağlarında, özgürlük naraları attıran, hürriyetsin.

Sen, insanları birbirlerine yakınlaştıran sevgi ve muhabbetsin.

Sen, tarih sayfalarına altın harflerle yazılmış asaletsin.

Ve sen, insanı sorgu ve sualsiz cennetlik eden vicdan ve merhametsin.

Ey Diyarbekir,Diyarbekir!

Sen, meclislerde, anlatılmakla bitirilemeyen, duygu ve düşüncelersin.

Sen, yanan bağırların, hararetlerini gideren, gürül gürül akan, buz gibi çeşmelersin.

Sen, insana, Allah’ın rızasını kazandıracak, hayırlı ve güzel iyiliklersin.

Ve sen, tarihe mal olmuş,insanları yazan, kitapların ana fikri ve özetisin.

16/Temmuz/2018